Σύνδεση θηλιά - θηλιά...

Κείμενο - φωτογραφίες: Γιάννης Γιατράκος

Σύνδεση παράμαλλου με μάνα στην εγγλέζικη τεχνική...
Επειδή στην εγγλέζικη τεχνική έχουμε να αντιμετωπίσουμε μεγάλους αντιπάλους με μικρής διαμέτρου πετονιές, πρέπει όλα τα στοιχεία που συνθέτουν τον εξοπλισμό μας να συνεργάζονται αρμονικά μεταξύ τους. Σε οριακές καταστάσεις ένα από τα πιο σημαντικά πράγματα που δεν πρέπει να μας προδώσει, είναι η σωστή σύνδεση του παράμαλλου με τη μάνα. Αυτή η σύνδεση χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή κατά την κατασκευή της και οι κόμποι που θα χρησιμοποιήσουμε θα πρέπει να μπορούν να μας δώσουν τη μέγιστη απόδοσή τους. Για να συνδέσουμε τη μάνα με το παράμαλλο μας υπάρχουν δύο τρόποι: σύνδεση θηλιά με θηλιά (loop to loop) και η σύνδεση με στριφτάρι...

                                         

Κατασκευή θηλιάς
Επιλέγοντας τη σύνδεση θηλιά με θηλιά, εννοούμε ότι θα κατασκευάσουμε μία θηλιά στο παράμαλλο και μία στη μάνα, τις οποίες θα συνδέσουμε μεταξύ τους. Ο τρόπος κατασκευής αυτών των δύο θηλιών είναι ίδιος και τα βήματα που θα ακολουθήσουμε είναι τα εξής:

Διπλώνουμε την άκρη της πετονιάς μας για περίπου 15 εκατοστά...

Παίρνουμε το ελεύθερο άκρο από το κομμάτι που έχουμε διπλώσει και δημιουργούμε έναν ανάποδο κύκλο κάνοντας δηλαδή μια "τσακιστή"...

Με το ένα χέρι μας κρατάμε τον κύκλο, ενώ με το άλλο χέρι παίρνουμε το ελεύθερο άκρο και αρχίζουμε να το τυλίγουμε γύρω από τον κύκλο. Το ελεύθερο άκρο τώρα, βρίσκεται πίσω από τον κύκλο και το μόνο που απομένει είναι να το περάσουμε μέσα από αυτόν...

Στο διπλωμένο κομμάτι της πετονιάς μας έχει δημιουργηθεί ένα "οχταράκι"...

Στη συνέχεια σφίγγουμε συγχρόνως τα δύο άκρα ώστε να δέσει ο κόμπος, κόβουμε το κομμάτι της πετονιάς που περισσεύει και η θηλιά είναι έτοιμη.

Προτού σφίξουμε, πρέπει να σαλιώσουμε τον κόμπο ώστε αυτός να δεθεί καλά, κάτι που γίνεται σε όλους τους κόμπους στο ψάρεμα. Αυτόν τον τρόπο κατασκευής της θηλιάς τον κάνουμε και στη μάνα και στο παράμαλλο.
Έχει μεγάλη σημασία το μήκος των θηλιών που κατασκευάσαμε να είναι το ίδιο, γιατί οι ίδιου μήκους θηλιές αντέχουν ισόποσα την τάση που ασκείται κατά την διάρκεια της μάχης με το ψάρι. Αν θέλουμε να πετύχουμε ίδιου μήκους θηλιές, υπάρχει στο εμπόριο ειδικό αξεσουάρ που μας βοηθάει στο σκοπό αυτό (βλέπε παρακάτω - Stonfo).

Σύνδεση θηλιάς με θηλιά
Έχοντας κατασκευάσει τις δύο θηλιές απομένει η σύνδεσή τους, η οποία αν και φαίνεται απλή υπάρχει ένα σημείο που πρέπει να δώσουμε ιδιαίτερη προσοχή.

Κρατάμε στο χέρι μας τη θηλιά της μάνας (κόκκινη πετονιά) την οποία περνάμε μέσα από τη θηλιά του παράμαλλου (πράσινη πετονιά)...

Κατόπιν παίρνουμε το αγκίστρι μας ή την ελεύθερη άκρη του παράμαλλου (αν δεν έχουμε δέσει ήδη αγκίστρι) και το περνάμε μέσα από τη θηλιά της μάνας...

Τραβάμε το παράμαλλο και η μία θηλιά αγκαλιάζει την άλλη...

Σφίγγουμε ελαφρά και η σύνδεση είναι έτοιμη.

Αυτός είναι ο σωστός τρόπος σύνδεσης και οι δύο οι θηλιές φαίνονται σαν να έχουν μια συνέχεια μεταξύ τους δημιουργώντας έναν ισχυρό δεσμό. Ο λάθος τρόπος σύνδεσης είναι όταν η θηλιά του παράμαλλου δημιουργήσει έναν κόμπο φίμωσης με τη θηλιά της μάνας, όπως θα δείτε στην φωτογραφία...

...και έχει σαν αποτέλεσμα η θηλιά του παράμαλλου να "κοιτάει" προς το αγκίστρι. Στην περίπτωση αυτή η θηλιά του παράμαλλου είναι τσακισμένη και πιέζει τη θηλιά της μάνας σε σημείο που όταν η τάση είναι πολύ μεγάλη, τείνει να την κόψει. Αυτού του είδους τη "συνεργασία" των δύο θηλιών πρέπει να την αποφεύγουμε, γιατί μπορεί να μας κοστίσει στη μάχη με έναν ισχυρό αντίπαλο.

Σύνδεση με στριφτάρι
Άλλος τρόπος σύνδεσης του παράμαλλου με τη μάνα, είναι να χρησιμοποιήσουμε ένα πολύ μικρό στριφτάρι υψηλής ποιότητας και αντοχής. Ο πιο ασφαλής τρόπος για να γίνει αυτή η σύνδεση, είναι να κάνουμε πάλι θηλιές στο παράμαλλο και στην μάνα, με τον τρόπο που περιγράψαμε παραπάνω, τις οποίες θα περάσουμε από τα κρικάκια του στριφταριού. Η διαδικασία είναι η εξής:

Περνάμε πάντα, πρώτα τη θηλιά της μάνας μέσα από το ένα κρικάκι του στριφταριού...

Στη συνέχεια, περνάμε όλο το στριφτάρι μέσα από τη θηλιά και σφίγγουμε.

Κατόπιν, περνάμε τη θηλιά του παράμαλλου μέσα από το άλλο κρικάκι του στριφταριού. Μέσα από τη θηλιά του παράμαλλου, περνάμε το αγκίστρι μας ή το ελεύθερο άκρο του...

Μόλις περάσει όλο το μήκος του παράμαλλου μέσα από τη θηλιά...


...σφίγγουμε ελαφρά ώστε να ολοκληρωθεί η διαδικασία.

Η σύνδεση με στριφτάρι έχει το πλεονέκτημα ότι δεν επιτρέπει να βερινιάσει ούτε το παράμαλλο ούτε η μάνα. Από την άλλη όμως, έχει κάποια σοβαρά μειονεκτήματα τα οποία είναι:
Ανάμεσα στη σύνδεση μάνας – παράμαλλου, μεσολαβεί ένα άκαμπτο υλικό με αποτέλεσμα η αρματωσιά μας να μειονεκτεί σε ελαστικότητα έναντι της σύνδεσης θηλιάς με θηλιά. Αυτό στην πράξη σημαίνει ότι κατά την διάρκεια του καρφώματος ή των απότομων κεφαλιών του ψαριού, δεν αποσβένονται ικανοποιητικά οι ισχυρές τάσεις που δημιουργούνται ("σοκ" της πετονιάς).

Οι κόμποι που δημιουργούνται μεταξύ θηλιών και στριφταριού, αναγκαστικά είναι τύπου φίμωσης με συνέπεια να τσακίζουν και να είναι μικρότερης αντοχής σε σχέση με τη σύνδεσης θηλιάς με θηλιά. Παρόλα αυτά, οι κόμποι αυτοί είναι αρκετά πιο ανθεκτικοί στις λεπτές πετονιές από οποιονδήποτε άλλο κόμπο υπάρχει και έχει δοκιμαστεί, για σύνδεση πετονιάς με στριφτάρι.

Αν χρησιμοποιήσουμε στριφτάρι στη σύνδεση της μάνας με το παράμαλλο, δεν πρέπει να ξεχάσουμε να υπολογίσουμε το βάρος του στριφταριού, το οποίο αν και είναι μικρό, δεν είναι αμελητέο και θα πρέπει πάντα να το λαμβάνουμε υπόψιν μας στο συνολικό ερμάτισμα του φελλού.

Για θηλιές ίδιου μήκους
Το αξεσουάρ αυτό της εταιρείας Stonfo (φωτό α) μοιάζει σαν ένα μικρό παχύμετρο με δύο αξονάκια διαφορετικού μήκους. Ο ένας άξονας μετακινείται πάνω στο κυρίως σώμα, το οποίο έχει ανάγλυφο υποδεκάμετρο. Ο μετακινούμενος άξονας, διαθέτει ένα μικρό σφιγκτήρα που μας επιτρέπει να ρυθμίζουμε το μήκος της θηλιάς που θέλουμε να κατασκευάσουμε.
Η χρήση του αξεσουάρ αυτού είναι πολύ απλή και γίνεται στη φάση που το διπλωμένο κομμάτι της πετονιάς μας έχει δημιουργήσει ένα "οχταράκι".

Έχοντας ρυθμίσει το επιθυμητό μήκος στο αξεσουάρ, τοποθετούμε στον μεγάλου μήκους άξονα τη θηλιά που θα μας μείνει στο τέλος. Τον κοντύτερο άξονα, τον τοποθετούμε στον πρώτο κύκλο του οχταριού που βρίσκεται ακριβώς δίπλα...

Βοηθώντας με τα δάχτυλά μας, τραβάμε ελαφρά τον κόμπο έτσι ώστε ανάμεσα στους δύο άξονες να μείνει το τελικό μήκος της θηλιάς που θέλουμε...

Όταν γίνει αυτό, βγάζουμε τον κόμπο από το αξεσουάρ και τοποθετούμε σ’ έναν από τους δύο άξονες τη θηλιά για να μπορέσουμε να τον σφίξουμε...

Κόβουμε το άκρο που περισσεύει...

...και μ’ αυτόν τον τρόπο έχουμε φτιάξει θηλιά στο μήκος που θέλαμε.

Αν δεν βρείτε το αξεσουάρ αυτό στο εμπόριο, μπορείτε να κατασκευάσετε κάτι πολύ πιο απλό αλλά εξίσου πρακτικό. Το μόνο που χρειαζόμαστε από υλικά είναι ένα κομμάτι ανοξείδωτη βέργα διαμέτρου 2 - 3 χιλιοστών η οποία έχει την ιδιότητα να μη σκουριάζει. Από τη βέργα αυτή, κόβουμε τρία κομμάτια με μήκος πέντε, τέσσερα και δύο εκατοστά. Αν κολληθούν με τον τρόπο που φαίνεται στη φωτογραφία (φωτό β), το αξεσουάρ μας είναι έτοιμο και στο μόνο που υστερεί σε σχέση με αυτό του εμπορίου, είναι ότι το μήκος της θηλιάς που δημιουργείται, είναι πάντα σταθερό. Καλό είναι πριν κολλήσουμε τα αξονάκια μεταξύ τους, να τροχίσουμε ελαφρά τις πάνω άκρες αυτών και που έρχονται σε άμεση επαφή με την πετονιά μας.

---

Το παραπάνω άρθρο, έχει δημοσιευτεί στο περιοδικό "Ψαρεύω"